Από την ομιλία του κυρίου Χουρδάκη μου έκανε εντύπωση η έμφαση στον διαχωρισμό τεχνητής νοημοσύνης – “εύρεσης”. Δεν έχει νοημοσύνη ο αλγόριθμος, αλλά αυτή που του δίνει ο-η προγραμματιστής.
Είναι για μένα η ουσιαστικότερη επισήμανση καθως τείνουμε να ξεχνάμε ότι αυτο το νέο μέσο δεν είναι παρά ένα μέσο.
Οι εφαρμογες ΤΝ είναι αυτό ακριβώς: εφαρμογές. Δεν διαθέτουν κάποια “εξυπνάδα” που να καθιστά τον αλγόριθμο συνομιλητή ή ακόμα και φίλο μας. Παρασυρόμενοι ωστόσο από την αμεσότητα της απόκρισης, υιοθετούμε μια ανιμιστική προσέγγιση και τους προσδίδουμε ανθρώπινες αποχρώσεις.
Τελικά καταλήγουμε να υπηρετούμε εμείς τις εφαρμογές – μέσο αντί να υπηρετεί το μέσο τις ανάγκες μας; ‘Ενα σημαντικό ερώτημα που θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε, ώστε να μπορεί να διατηρηθεί η απαραίτητη ισορροπία και το μέτρο των πραγμάτων.
