Είναι πραγματικά ενδιαφέρον αλλά και αισιόδοξο κατά τη γνώμη μου το πόσο εμφατικά τοποθετείται ο κ. Κοντολέων σχετικά με την συνέχιση της ύπαρξης του γραπτού λόγου και ειδικότερα της αφήγησης στην εποχή της Τ.Ν. Μιλά για την ανάγκη του γράφοντα, η οποία δεν μπορεί να σταματήσει. Άλλωστε η ιδιότητά του ως συγγραφέα σίγουρα έχει βαρύνουσα σημασία.
