Θεωρώ πολύ σημαντικό ότι αναφέρθηκε στο δίπολο της σχέσης μεταξύ δημιουργού και δημιουργήματος. Η υπαρξιακή ανάγκη αφήγησης διαφέρει ως προς την εκκίνηση της δημιουργίας του έργου από την λειτουργική και καθαρά εργαλειακή χρήση των αφηγηματικών δημιουργημάτων μέσω Τ.Ν . Διαφέρει ποιοτικά ως προς το «ειδικό βάρος» που διαθέτει καθώς οι άνθρωποι στο πολιτισμικό τους σύγχρονο έχουν δημιουργήσει ένα μονόδρομο έκφρασης ως μέσο ανάδειξης της παρουσίας τους στον κόσμο και στην συνθήκη αλληλεπίδρασης με τον «άλλο». Επομένως κυριαρχεί, έχω την εντύπωση, ο προβληματισμός σχετικά με την επιλογή της Τ.Ν καθώς με τη χρήση- πρωτοκαθεδρία της θα αλλοιώνεται συνάμα ένα σημαντικό μέρος της ατομικής καινοτόμου έκφρασης , άρα της ύπαρξης του ανθρώπου.
