Αξιοσημείωτη είναι η ακλόνητη πεποίθηση του συγγραφέα ότι η ΤΝ δεν συνιστά απειλή για την τέχνη της λογοτεχνικής γραφής. Τη θέση του αυτήν την υποστηρίζει με το επιχείρημα ότι το λογοτεχνικό έργο είναι απότοκο μιας κατεξοχήν δημιουργικής διαδικασίας, στο πλαίσιο της οποίας οι εσωτερικές διεργασίες που συμβαίνουν στη συνείδηση του λογοτέχνη μετασχηματίζονται σε έντεχνο λόγο που διεγείρει την αισθητική συγκίνηση του αναγνώστη. Αφ΄ ης στιγμής, λοιπόν, ο λογοτεχνικός λόγος φαίνεται να αποτελεί απαύγασμα των ιδεών και των συναισθημάτων του δημιουργού του με την ιδιοσυγκρασία του, τότε δεν είναι δυνατόν να υποκατασταθεί ακόμη και από μια προηγμένη τεχνολογική εφαρμογή.
