Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το παράδειγμα του κ. Κοντολέων είναι ο θάνατος ενός συγγραφέα και η αλληγορία που χρησιμοποιεί για τους ήρωες που συγκεντρώνονται γύρω από το τάφο του. Καλούνται να πολεμήσουν το χάρο και αν είναι δυνατοί κερδίζουν το χάρο, αλλιώς οι ήρωες χάνονται στην αφάνεια μαζί με το συγγραφέα. Πλησιάζει το τέλος της εποχής των συγγραφέων; Τα κείμενα της δημιουργίας με τη ΤΝ δεν έχουν συγγραφέα. Τα κείμενα αυτά δεν πεθαίνουν ποτέ! Τι συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση; Ο συγγραφέας εκφράζεται μέσα από τα κείμενα του, Οι προβληματισμοί του εκφράζονται με σκέψη και έχουν απήχηση σε όλο τον κόσμο. Η συγγραφή ενός μυθιστορήματος χρησιμοποιώντας την ΤΝ δεν θα εκφράζει τους προβληματισμούς της κοινωνίας, οπότε και η κοινωνία μας θα πεθάνει. Σίγουρα οι προβληματισμοί του συγγραφέα είναι βάσιμοι και σωστοί. Οφείλουμε να αναλογιστούμε το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας.
