Ο κ. Κοντολέων αναφέρει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν σηματοδοτεί το τέλος των συγγραφέων γιατί ο συγγραφέας κινείται από μια εσωτερική ανάγκη, από αυτό που ονειρεύεται, που οσμίζεται, που ερωτεύεται και απευθύνεται σε μια κοινωνία που θέλει να το εισπράξει όλο αυτό. Και πως χωράει η τεχνητή νοημοσύνη στην ανάγκη, στο όνειρο, στην οσμή, στον έρωτα; Η απάντηση είναι απλή. Δεν μπορεί και αυτό είναι το εντυπωσιακό.
