Η ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι η γεωγραφική τοποθεσία έχει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη ερευνών για την AI στην ανώτατη εκπαίδευση. Οι χώρες με ισχυρότερη χρηματοδότηση και τεχνολογικές υποδομές, όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα, παρουσιάζουν αυξημένο αριθμό δημοσιεύσεων, γεγονός που αποδεικνύει τη στενή σχέση μεταξύ οικονομικής επένδυσης και ακαδημαϊκής παραγωγής (Taylor, 2024 : 33). Οι χώρες αυτές διαθέτουν εκτεταμένα ερευνητικά προγράμματα και διεθνείς συνεργασίες, οι οποίες διευκολύνουν τη μετάδοση καινοτομίας και την εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης σε ακαδημαϊκό επίπεδο (Garcia & Nguyen, 2024 : 21). Αντίθετα, οι αναπτυσσόμενες χώρες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προκλήσεις, κυρίως λόγω έλλειψης χρηματοδότησης και περιορισμένων τεχνολογικών πόρων (Chen, 2024 : 55).

Οι τάσεις στις δημοσιεύσεις υποδεικνύουν ότι η Κίνα έχει αυξήσει σημαντικά την παραγωγή ερευνών στον τομέα της AI τα τελευταία χρόνια, ξεπερνώντας κατά καιρούς τις ΗΠΑ σε συγκεκριμένα ερευνητικά πεδία (Zhang, 2024:47). Παρόμοια, η Ευρώπη παρουσιάζει σταδιακή άνοδο στις δημοσιεύσεις, με έμφαση στη διεπιστημονική έρευνα και τη διακρατική συνεργασία, ειδικά σε χώρες όπως η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο (Kumar & Patel, 2024:38). Επιπλέον, η βιβλιομετρική ανάλυση δείχνει ότι η Ινδία και η Βραζιλία καταγράφουν αυξημένη δραστηριότητα στον τομέα, αν και η έλλειψη υποδομών παραμένει εμπόδιο για την περαιτέρω ανάπτυξη (Wang & Li, 2024: 89).

Ένα ακόμα κρίσιμο εύρημα είναι η σημασία των διεθνών συνεργασιών στην προώθηση της έρευνας για την AI στην ανώτατη εκπαίδευση. Η ανάλυση δεδομένων αποκαλύπτει ότι οι χώρες με υψηλά ποσοστά διεθνών συνεργασιών παράγουν περισσότερες και ποιοτικότερες δημοσιεύσεις (Anderson, 2024:92). Αυτό καταδεικνύει ότι η διαμοίραση τεχνογνωσίας και η συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για την ερευνητική ανάπτυξη. Ωστόσο, οι διαφορές στη ρύθμιση των δεδομένων και τις πολιτικές προστασίας της ιδιωτικότητας αποτελούν συχνά εμπόδιο στη διαμόρφωση κοινών πρωτοβουλιών μεταξύ χωρών (Garcia & Nguyen, 2024: 21).