Όπως εύστοχα είπε ο κ. Κοντολέων, ο συγγραφέας γράφει , όχι για να γίνει “αθάνατος” αυτός και οι ήρωές του, αλλά για να καλύψει μια εσωτερική ανάγκη. Κι αν έρθει η αναγνώριση, ευπρόσδεκτη. Δεν θα διανοούνταν λοιπόν ένας συγγραφέας να χρησιμοποιήσει την Τ. Ν. για να παράξει ένα έργο και να το παρουσιάσει σαν δικό του, γιατί έτσι θα ήταν σαν να αυτοκτονούσε. Θεωρώ ότι αυτή η τοποθέτηση απαντάει στο ερώτημά μας.
