Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εφαρμόζεται ήδη σε πολλούς τομείς της ανώτατης εκπαίδευσης, όπως στην αυτοματοποιημένη αξιολόγηση, στην ανάλυση μαθησιακών δεδομένων και στην υποστήριξη των διδασκόντων, προσφέροντας σημαντικές δυνατότητες βελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ωστόσο, οι δυνατότητες αυτές είναι άνισα κατανεμημένες, καθώς οι περισσότερες έρευνες και εφαρμογές προέρχονται από ανεπτυγμένες χώρες και ιδιαίτερα από τον αγγλόφωνο κόσμο, δημιουργώντας ένα κυρίαρχο τεχνοκεντρικό πρότυπο που δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες και τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες άλλων περιοχών. Η απουσία θεωρητικής θεμελίωσης σε πολλές δημοσιεύσεις ενισχύει αυτήν την τεχνολογική ουδετερότητα και περιορίζει τον διαπολιτισμικό διάλογο. Συνεπώς, η ανάγκη για μεγαλύτερη γεωγραφική και πολιτισμική ποικιλομορφία στην έρευνα αποτελεί όχι μόνο ακαδημαϊκό στόχο, αλλά και ζήτημα εκπαιδευτικής ισότητας.
